Op een bepaald ogenblik gaf de gps een richting aan voor een chemin privé ... op een camino niet zo abnormaal maar voor hem was privé = verboden. Onze wegen hebben zich daar dus gesplitst. Verder geen problemen en het duurde een hele tijd vooraleer het echt warm werd.
Ik kom in de wijngaarden terecht met mooie uitzichten maar soms ook extreme maar korte hellingen.
De temperatuur en de km's lopen op.
Onderweg is er 1 watertappunt aan een standbeeld voor de gesneuvelde ... verder niets, 35km lang.
Met het eindpunt in zicht staat er een bericht dat het verboden is de weg verder te nemen maar zonder aanduiding hoe het dan wel moet.
Uiteindelijk rond 13:30h duik ik een café binnen voor een koele cola.
Dan nog een kleine km verder waar ik me aanmeld aan het ziekenhuis. Zij zorgen voor de administratie en iemand komt me oppikken. Op weg naar de plaats waar we slapen duikt ook Thierry op. Hij heeft een paar km meer op de teller.
Het is een eenvoudig verblijf maar ruim ok zeker na zulk een dag. Morgen een stuk korter.
S'avonds nog gezien waar de superU is en een pizza gaan eten.
Dan in bed nog wat verder zweten. Het was pokke warm in de kamer zelfs met de venster open.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten