Eerst terug op de route geraken want was er een eindje van weg. Links van de weg als steeds en met een rood knipperlicht als extra bescherming. Dat ging goed en vlot.
In het eerste dorp was de bakker al open dus het ontbijt was geregeld.
Gisteren had ik reeds gezien dat wanneer ik de RN21 zou volgens mijn weg 7km korter zou zijn ... erg verlokkelijk maar daar aangekomen leek het me toch te gevaarlijk en heb ik me aan de langere, mooiere en vermoeiendere weg gehouden.
Onderweg wel water bij gevraagd. Het was niet al te warm maar toch ging de 2 liter er vlot door.
In La coquile waar mijn normale stop zou liggen iets gedronken en toen nog 15 extra km. Het was zwaar maar het vooruitzicht op 2 kortere dagen gaf moed.
Slapen voor morgen had ik nog niet dus onderweg al wat gebeld. De eerste was volzet, de tweede (de normale refuge) nam niet op. Later zou blijken dat die gesloten was.
Na vele km's en nog meer braambessen op mijn slaapplaats aangekomen. Ik vertel de gastvrouw van mijn slaapprobleem en ze neemt direct actie. In Sorges, de volgende stop is alles vol of gesloten maar zij vond toch eentje waar ik mijn tentje in de tuin mag zetten, toilet en douche gebruiken en s'avonds met 8 andere pelgrims aan tafel mag schuiven. Blijkbaar is hier een station en startten hier nogal wat nieuwe stappers.
De dag daarna wou ik in de abdij net voorbij Perigeux gaan slapen. Zij belt en blijkt dat ook deze omwille van covid niemand aanvaarden ... maar ze vind iemand anders.
Enfin, plots is mijn probleem voor de 2 komende dagen opgelost.
S'avonds hier nog lekker gegeten en morgen ontbijt om 8h want er komen een paar kortere dagen aan en dat werd tijd.
Het is iets na 10h ... hoog tijd om te gaan slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten